اوریب

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ص) اریب. محرف. (هفت قلزم) (برهان). هر چیز منحرف و معوج را گویند. مقابل مستقیم. (از ناظم الاطباء). قیقاج. (برهان). وریب. (آنندراج).
- خط اوریب؛ خط منحرف. (ناظم الاطباء).