اوزوم

«لغت نامه دهخدا»

[اُ زُمْ] (ترکی، اِ) انگور. (غیاث اللغات) :
وان یکی کز ترک بد گفت ای گزم
من نمی خواهم عنب خواهم اوزوم.مولوی.
رجوع به اوزم شود.