اوستروگوت

«لغت نامه دهخدا»

[اُسْ رُ گُتْ] (اِخ)(1)گوتهای شرقی. شعبه ای است از گوتها که در قرون وسطی بقسمتهای شرقی اروپا استیلا یافته بودند و آنهائی که بقسمتهای غربی قطعهء نامبرده مستولی شده بودند ویزیگوت یعنی گوتهای غربی نامیده شدند. اینان بارها تغییر مکان داده سرانجام پس از فوت سردارشان آتیلا، بشرط جلوگیری از هجوم ژرمن ها بدانوب، از طرف امپراطوران شرق به جا گرفتن در جهات صربستان و مجارستان مأذون شدند. (قاموس الاعلام). یکی از قبایل ژرمنی، خراجگذار امپراطوری روم که ایتالیا را تسخیر کردند و در دورهء تئودوریک یعنی در اواخر قرن پنجم میلادی حکومتی تشکیل دادند که در 552 م. بدست ژوستی نین منقرض گردید. رجوع به دایره المعارف و فرهنگ فارسی معین و قاموس الاعلام شود.
(1) - Ostrogoths.