اوشان

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) به معنی آنهاست که جمع غایب باشد. (برهان). او. آنها :
خوبان همه سپاهند اوشان خدایگان است
مرنیکبختیم را بر روی او نشان است.
رودکی.