«لغت نامه دهخدا»
[اَ شَ] (ع اِ) آنکه با دیگری بیامیزد و بنشیند با وی و بخورد طعام وی را. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). آنکه بنزد کس آید و بر سفرهء او نشیند و با وی طعام خورد. (از اقرب الموارد).