«لغت نامه دهخدا»
[اَ فا] (ع ن تف) وافی تر: حظی اوفی و ذوقی اوفر از زندگانی برداشته. (ترجمهء محاسن اصفهان). حق کسی را بتمام گزارنده تر. || باوفاتر. (ناظم الاطباء).