اوقیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قی یَ] (اِ) وزنه ای معادل هفت مثقال. جوهری گوید در گذشته چنین بود ولی امروز متعارف در میان مردم و اطبا وزن ده درهم و 5استار و دو بخش از سه بخش استار بود(1). (غیاث اللغات) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (منتهی الارب). چهل درم وزن. (آنندراج). ج، اواقی. (ناظم الاطباء) (آنندراج). اوقیه نزد طبیبان ده درم سنگ است. (ذخیرهء خوارزمشاهی). بوزن مکه بسنگ زر هفت مثقال و نیم باشد و بسنگ سیم قریب ده درم و چهار دانگ باشد و گروهی گفته اند اوقیه دوازده درم سنگ باشد. (ذخیرهء خوارزمشاهی). عوام اوقیه را بتصحیف حقه گویند. (یادداشت مؤلف).
(1) - هر استار چهار مثقال و نیم است و هر مثقال شصت وهشت جو میانه و چهار حصه یک جو است.