«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ وَلَجَه به معنی سمج کوه که در باران و جز آن، رونده در آن آید. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). باران گریز. (آنندراج). رجوع به ولجه شود.