اولیاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ] (ع اِ) وَلیّ. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) :والذین کفروا اولیاؤهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات. (قرآن 2/257). رجوع به ولی شود.
- اولیاء عهود؛ جِ ولی عهد : آنچه رسم است که اولیاء عهود را دهند از غلام و تجمل و... هر چه تمامتر ما را فرمود. (تاریخ بیهقی).