«لغت نامه دهخدا»
[هِیْ یَ] (ع اِ) هوا. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || هوای میان اعلای کوه تا فرازگاه وادی. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
