«لغت نامه دهخدا»
[اُ وَیْ یِ مَ] (ع اِ مصغر)مصغر ائمه، جِ امام. (ناظم الاطباء). همزه بدل به واو شده است. و بعضی اییمه بیاء گویند. (منتهی الارب). و رجوع به اییمه و ائمه شود.