«لغت نامه دهخدا»
[اَ دَءْ] (ع ص)کوزپشت. (منتهی الارب). || کنج. (تاج المصادر بیهقی). || دوش که بالای آن آماسیده و فروهشته باشد. (منتهی الارب).
