اهران

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ) تیشهء درودگری و تبر. (ناظم الاطباء). تیشهء درودگری. (برهان) (انجمن آرا) (هفت قلزم) (آنندراج) :
بکاه ار کوه کندن دست دادی
نه اهران بایدی نه اوستادی.
نزاری قهستانی (از انجمن آرا).