«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ هَضَم و هِضم وزمین پست و هموار. || شکم دریا و رودبار. || جِ هَضَم، نوعی از خوشبو. (آنندراج) (منتهی الارب). و رجوع به مفردهای کلمه شود.
