اهل فترت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ فَ رَ] (اِخ) فرقه ای از شیعهء امامیه که پس از رحلت امام یازدهم بفترت یعنی خالی ماندن زمان از وجود امام عقیده داشتند. (خاندان نوبختی ص250).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر