اهل مروت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ مُ رُوْ وَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جوانمرد. باگذشت. بامروت : آنکه به خمول راضی گردد... نزدیک اهل مروت وزنی نیارد. (کلیله و دمنه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر