اهوار

«لغت نامه دهخدا»

[اَهْ] (ص) حیران و واله و شیفته. (برهان) (هفت قلزم) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). حیران و شیفته. (انجمن آرا). واله و حیران. (شعوری) :
در راه خدا مگو که رهوار بماند
بگذشت و ازو بس در شهوار بماند
حق جو حق دید خلق حیران ماندند
شط رفت ببحر خویش و اهوار(1) بماند.
(از شعوری).
(1) - اهوار در این شعر به معنی مادهء بعدی نیز می تواند ایهام داشته باشد.