اهور

«لغت نامه دهخدا»

[اَهْ وَ] (اِ) معشوق و مطلوب. (برهان) (هفت قلزم) (ناظم الاطباء). معشوق و محبوب. (جهانگیری از شعوری) :
دو گوشت همیشه سوی گنجگاو
دو چشمت همیشه سوی اهوران(1).
منوچهری.
(1) - ن ل: دلبران. (دیوان منوچهری چ دبیرسیاقی ص69).