«لغت نامه دهخدا»
[اَ یَ] (ع اِ) ارزانی و خوبی حال، یا اکل و نکاح، یا اکل و شرب: انهم لفی الاهیقین؛ ای فی الخصب و حسن الحال. اهیغان.
