ایاز

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) نام غلام سلطان محمود :
رفته ایاز بر در محمود زاولی
طالب معاش غزنی و زاولستان شده.
خاقانی.
یافته در نغمهء داودساز
قصهء محمود و حدیث ایاز.نظامی.
یکی خرده بر شاه غزنین گرفت
که حسنی ندارد ایاز ای شگفت.سعدی.
دست مجنون و دامن لیلی
سر محمود و خاک پای ایاز.سعدی.
بار دل مجنون و خم طرهء لیلی
رخسارهء محمود و کف پای ایاز است.
حافظ.
رجوع به آیاز و ایاس شود.