ایاصوفیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فی یَ] (اِخ) ایاصوفیا، اجیاصوفیا. مسجد معروفی است در استانبول و آن در قدیم کلیسایی بود که بنام صوفیهء قدیسه(1) از سال 532 تا 537 م. توسط آنتیموس ترالی(2) و ایزیدور ملیطی(3) بدستور یوستینیانوس ساخته شد، در سال 857 ه . ق. این معبد توسط سلطان محمدخان ثانی به هنگام فتح استانبول به مسجد جامع تبدیل شد. و آن پادشاه یک مناره و یک مدرسه بدان افزود، و سلطان بایزید منارهء دیگری را ساخت و مدرسه را وسعت داد. این کلمه را معمو بتخفیف یای اول و تشدید یای دوم تلفظ کنند ولی در اصل بتشدید یای اول و تخفیف دوم است. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - Sainte Sophie.
(2) - Anthemius de Tralles.
(3) - Isidore de Milet.