ایامی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ما] (ع ص، اِ) جِ اَیِّم. (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص24) : و انکحوا الایامی منکم و الصالحین من عبادکم و امائکم. (قرآن 24/32). و زنان ایامی همه جامهء حداد در بر و به فجع و شیون اندر. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 ص454). رجوع به ایم شود.