«لغت نامه دهخدا»
[تِ] (ع مص) (از «اوی») بخشودن و ترحم نمودن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پناه و جای گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
