«لغت نامه دهخدا»
[شَ] (اِخ) نام قدیم نیشابور. (هفت قلزم). نام اول نیشابور. (برهان). قال البلاذری: خراسان اربعه ارباع فالربع الاول ایرانشهر و هی نیشابور و قهستان و الطبسان و هراه و بوشنج و بادغیس و طوس اسمها طابران. (معجم البلدان ذیل کلمهء خراسان). شهر نیشابور. (جهانگیری). قسمت اول از چهار قسمت خراسان که شامل نیشابور و قهستان و غیره شود.