ایرمان سرا

«لغت نامه دهخدا»

[سَ] (اِ مرکب) ایرمان سرای. خانه و سرای عاریتی. (برهان). خانهء کرایه ای و عاریتی. (ناظم الاطباء). ایرمان سرای مهمان سرای مستعمل است :
یارب(1) چه ناخلف پسری کز وجود تو
دارالخلافهء پدر است ایرمانسرای.خاقانی.
در ایرمانسرای جهان نیست جای دل
دیر از کجا و خلقت بیت الله از کجا.خاقانی.
|| سر کوی مطلوب. (برهان). سر کوی محبوب. (از ناظم الاطباء). || حسرت خانه. || مجازاً، دنیا. (برهان) (ناظم الاطباء). || مأوای معشوق. (ناظم الاطباء).
(1) - ن ل: بنگر.