ایلاقی

«لغت نامه دهخدا»

(ص نسبی) از مردم ایلاق. منسوب به ایلاق که ملکی است از شاش، قریب به ترک. (غیاث) (آنندراج) (الانساب سمعانی) :
برون رفت از ایلاقیان سرکشی
سواری شتابنده چون آتشی.نظامی.
|| که از ایلاق باشد : فیروزج ایلاقی. (الجماهر بیرونی ص170).