ایلون

«لغت نامه دهخدا»

[اَیْ یَ] (اِخ)(1) (در عبری بلوط) دره ای که بر آن یوشع نبی ماه را در آسمان امر به توقف داد. (دائره المعارف فارسی). رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
(1) - Aijalon.