ایواء

«لغت نامه دهخدا»

[ای] (ع مص) (از «اوی») پناه و جای دادن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). جای دادن. (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص24).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر