ایونیه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ نی یَ] (اِخ) کشوری قدیم در ساحل غربی آسیای صغیر در ساحل دریا، مابین خلیج های کنونی ازمیر و مندلیا(1)مجاور «سارد». یونانیان مهاجر ساکن این ناحیه بودند. شهرهای عمدهء آن ملیطه،(2)سامس(3)، افسس،(4) کلوفون(5) و کیو(6) است. ایونیان مستعمرات متعددی در دریای اژه و بحر اسود بوجود آوردند. ایونیه در قرن ششم قبل از میلاد بزرگترین مرکز انتشار تمدن یونانیان گردید. نام «یونان» که ایرانیان بکشور «هلاس» دادند از نام همین سرزمین مأخوذ است. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - Mendelia.
(2) - Milet.
(3) - Samos.
(4) - ephese.
(5) - Colophon.
(6) - Chio.