بائوتسن

«لغت نامه دهخدا»

[سِ] (اِخ) (در ترکی بائُوچِن) شهری بخطهء ساکس در کشور آلمان در 52 هزارگزی شمال شرقی درسد، در کنار سپرِه، دارای 40000 تن سکنه ناپلئون اول در آنجا بر پروسیان و روسها در 1813 م. غلبه کرد.