«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نُ ] (اِ مرکب) در اصطلاح کودکان پیری که به شب نوروز (شب اول سال) جامهء نو و شیرینی و بازیچه برای کودکان آرد. نظیر پاپانوئل و بُن اُم ژانویهء اروپائیان، در اعیاد نوروز بازیگران به اشکال گوناگون در کوچه ها و بازارها با ساز و نقاره و رقاص می گشتند و بر در دکانها ایستاده و سنگ و ساز میزدند و میگفتند : بابانوروز صغیرم سالی یک روز فقیرم.