باب الطاق

«لغت نامه دهخدا»

[بُطْ طا] (اِخ) محله ایست بزرگ ببغداد در جانب شرقی معروف بطاق اسماء. (معجم البلدان) (تجارب الامم چاپ عکسی لیدن ص 38، 551). رجوع به طاق شود : پس میان باروک و هرون که پسر خال مقتدر بود بباب الطاق بر سر دو غلام جنگ شد... (تاریخ گزیده چ عکسی لیدن ص 340) (اخبار الراضی بالله و المتقی لله چاپ 1935 م. ص71، 97، 243، 280) (تاریخ الحکماء قفطی چ لیپزیک ص88 س 6).