«لغت نامه دهخدا»
[بُلْ قِ لَ] (ع اِ مرکب) در اماکن مقدسهء شیعه در عراق عرب و ایران، دری است که بسوی قبله باز شود. این رسم در قدیم نیز بوده و دروازه ای را که از طرف قبله بشهر وارد میشد باب القبله میگفتند. برای نمونه رجوع به الحلل السندسیه ج 2 ص140 شود.