«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) باب تیره. یکی از چهار دروازهء «جی» اصفهان که یکصدوهفتاد سال قبل از اسلام بنا شده است : و چهار در بر آن (بربارو) تعلیق کرد یکی دروازهء جور نام کرد برابر میدان بازار و دوم دروازهء ماه که دروازهء اسفیش میگویند و سیوم دروازهء تیر که تیره می خوانند... (محاسن اصفهان چ طهران صص92 - 93) (ترجمهء محاسن اصفهان چ اقبال ص16). رجوع به باب تیره شود.