«لغت نامه دهخدا»
[بِ خُ] (اِخ) یکی از چهار دروازهء باروی بغداد بسوی مشرق که مستظهر بالله احمدبن المقتدر ساخت و چون خلافت به مستظهر بالله احمدبن المقتدر رسید آنرا بارو و خندق به آجر ساخت. دو بارو بطرف شرقیش که آنرا حرمین خوانند هجده هزار گام است و چهار دروازه دارد، باب خراسان و باب خلج و باب الحلبه و باب السوق السلطان ... (نزهه القلوب چ لیدن ج 3 ص34). و رجوع به تاریخ الحکماء قفطی ص135، 140، و کتاب الوزراء و الکتاب چ مصر و اخبار الراضی بالله و المتقی لله چ 1935 م. ص234 و عیون الانباء ص154 و تاریخ بغداد شود.