باب عروه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ عُ وَ] (اِخ) یکی از سه در دیوار مغربی مسجد حرام به مکهء معظمه :...بر دیوار مغربی که آن عرض مسجد است سه در است: نخست آن گوشه ای که با جنوب دارد باب عروه بدو طاق است. (سفرنامهء ناصرخسرو چ برلین ص106).