بابک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) نام موبدی در زمان انوشیروان به استخر. (فرهنگ شاهنامهء دکترشفق ص 34).
ورا [ انوشیروان را ] موبدی بود بابک بنام
هشیوار و بینادل و شادکام.فردوسی.