بابکی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ص نسبی) منسوب ببابک جدّ مادری اردشیر مؤسس سلسلهء ساسانی :
هر آنکس که بد بابکی در ستخر
بآگاهی شاه [اردشیر] کردند فخر.
فردوسی.
تخت کیان بابک است سعد فلک بابکی
من ز پی فال سعد بابکیم بابکی(1).
خاقانی.
(1) - ن ل: تخت کیان ناتل است سعد فلک بابک است. تخت کیان مانکست سعد فلک مانکیست. من ز پی مال سعد مانکیم مانکی.
مانک بمعنی قمر است. (دیوان خاقانی حاشیهء ص681).