بابلی خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) بسحر بابلی فریفته شدن :
خلق از آن سحر بابلی کردن
دل نهاده ببابلی خوردن.نظامی.