باب نوبی

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) دروازه ای ببغداد : ... امیر قتلغ شاه فرمود تا او را [نوروز را]فروکشیدند و میان او بدونیم زدند و سر او را بر دست پولادقیا ببندگی حضرت فرستاد و از آنجا ببغداد فرستادند و چند سال بر در باب نوبی بر سر چوب بود... (تاریخ غازانی چ انگلستان 1358 ه . ق. ص 116).