بابوج

«لغت نامه دهخدا»

(معرب اِ) بابوجه. ج، بوابیج. شکل معمولی کلمهء فارسی است که در زبان عرب داخل شده است همچنانکه، بگ،(1) در زیر کلمهء پانتوفل(2) بدست میدهد. (دزی ج 1 ص 47).
(1) - Bg. .
(فرانسوی)
(2) - Pantoufle