بابهائی کبیر

«لغت نامه دهخدا»

[ئی کَ] (اِخ) بابهائی کبیر که از روحانیون بزرگ جبل ایزلا(1) بود در شمال نصیبین و در مذهب نسطوری قدمی راسخ و تعصبی سرشار داشت، بابهائی صغیر را تکفیر کرد. این بابهائی نیز از کشیشان محترم عیسوی بشمار میرفت و در کتاب گمنام گویدی(2) این عبارت در حق آنان آمده است: «سخن کوتاه میکنیم زیرا که اعمال آنان درخشان تر از خورشید نبود و بسی از مؤلفات آنان گواهی میدهد که دارای ایمانی پاک بوده اند». (ایران در زمان ساسانیان چ 1 صص 348-349).
(1) - Izla.
(2) - Guidi.