«لغت نامه دهخدا»
(ترکی، اِ) از بت (بط) بمعنی مرغابی و مان (علامت تشبیه) مرکب است. وزنه. سنگ ترازو (سنگ های ترازوی قدیم بصورت بَت بوده است). || من. رجوع به باتمن شود.