باج پران

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِخ) از سانسکریت وایوپرانا(1) پران بمعنی «اول القدیم» است، و هندوان به هیجده پران قایل بودند و اکثر آنها به اسماء حیوان و انسان و فرشتگان مسمی بودند، یکی از آنها باج پران است بمعنی ریح (باد). رجوع به تحقیق ماللهند صص 62-63 و فهرست همان کتاب شود.
(1) - Vayupurana.