باج ستاندن

«لغت نامه دهخدا»

[سِ دَ] (مص مرکب) گرفتن باج. باج ستدن :
شاه بی شهر چون ستاند باج
شهر بی ده زبون شود ز خراج.اوحدی.
... تاج بخش خسروان روی زمین، باج ستان سلطان روم و خاقان چین [شاه اسماعیل صفوی]. (حبیب السیر چ قدیم طهران ج3 جزو 4 ص 322).