باجه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) شهری به افریقا. (روضات الجنات ص 322). قصبه ایست در افریقا و بر کوهی مسمی بعین الشمس واقع در 88هزارگزی مغرب تونس است و قلعه ای در آنجاست که بر روی صخره ای ساخته شده، میاه جاریه و بارانش فراوان است، باغها و باغچه های سبز و خرم گرداگرد آنرا فراگرفته و اراضی همجوار آن بسیار حاصلخیز میباشند، گندم و حبوبات فراوان دیگری در این محل بعمل می آید و از این رو به باجه القمح شهرت یافته است. (قاموس الاعلام ترکی ج 2).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر