بادام دومغز

«لغت نامه دهخدا»

[مِ دُ مَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بادامی که دو مغز دارد و چنانکه مؤلفان آنندراج و هفت قلزم آورده اند: کنایه از ترقیده است از غایت پری و پر بودن. (آنندراج)(1) (هفت قلزم) :
همه تن دل چو بادام دومغزی.نظامی.
(1) - مؤلف آنندراج «بادام دومغز است» آورده.