بادام کوهی

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) قسمی از بادام است که در کوهسار پیدا می شود بغایت گرم و ترش است. (آنندراج) (شعوری ج 1 ورق 197). همان بخورک است. (شرفنامهء منیری). ارژن. رجوع به ارژن شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Amandier sauvage