باد رنگین

«لغت نامه دهخدا»

[دِ رَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)کنایه از شعر و بیت است که قصیده و غزل و قطعه و رباعی باشد. (برهان). کنایه از شعر و غزل. (شرفنامهء منیری). کنایه از شعر نوشته اند لیکن چنین نیست بلکه اطلاق آن بر سبیل تخیل است و درین هر دو معنی فرقی است جلی. سنائی گفته :
باد رنگین است شعر و خاک رنگین است زر
خاک رنگین می فروش و باد رنگین می ستان(1).
(از شرفنامهء منیری) (از انجمن آرا).
شعر، چه قصیده و غزل باشد و یا قطعه و دوبیتی. (ناظم الاطباء). رجوع به شعوری ج 1 ورق 179 شود. || نوعی از خیار باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به بادرنگ شود. || عرق النساء که پشت و کمر بگیرد.
(1) - ن ل: خاک رنگین می ستان و باد رنگین میفروش. (انجمن آرا). مصراع دوم در آنندراج چنین است:
تو ز عشق این و آن چون آب و آتش بی قرار. شرفنامهء منیری شعر را به تاج المآثر نسبت داده است.