باد شرطه

«لغت نامه دهخدا»

[دِ شُ طَ / طِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) باد شُرط. باد موافق :
با طبع مخالف چه کند دل که بسازد
شرطه همه وقتی نبود لایق کشتی.سعدی.
کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینیم دیدار آشنا را.حافظ.
|| باد شمال شرقی. (دِمزن). رجوع به فرهنگ شعوری ج 1 ورق 190 ص آ، و باد شرط شود.